SD✠

Gertrud Detzel

Służebnica Boża Gertrud Detzel

Katechetka świecka, misjonarka deportowanych

Katoliczka pochodzenia niemieckiego deportowana do Kazachstanu, podtrzymywała żywą wiarę zesłańców w Karagandzie modlitwą, katechezą i chrztem pod nieobecność kapłanów.

Urodzona 8 listopada 1903 roku (według innych źródeł w 1904) w Rożdiestwienskoje na Kaukazie, w licznej katolickiej rodzinie pochodzenia niemieckiego, której ojciec był organistą, Gertrud Detzel pragnęła zostać zakonnicą, co reżim sowiecki uniemożliwiał. W 1941 roku, na początku wojny, została deportowana jako Niemka do Pachta-Aral na południu Kazachstanu, gdzie zbierała bawełnę, po czym spędziła ponad dziesięć lat między pracami przymusowymi a więzieniami, w tym cztery lata za szerzenie wiary. W obozach modliła się z kobietami, nauczała, chrzciła i pomagała grzebać zmarłych.

Zwolniona z obozu w 1954 roku i zesłana w pobliże Semipałatyńska, w 1956 roku osiadła w Karagandzie. Jej dom w dzielnicy Majkuduk stał się miejscem modlitwy i katechezy: pod nieobecność kapłanów prowadziła niedzielną modlitwę, chrzciła dzieci, przygotowywała setki dzieci i dorosłych do sakramentów i prowadziła pogrzeby; jako tercjarka franciszkańska, przyjęta do Trzeciego Zakonu przez podziemnego biskupa Aleksandra Chirę, żyła w ubóstwie. Zmarła w Karagandzie 16 sierpnia 1971 roku, dzień po uroczystości Wniebowzięcia. Zrehabilitowana w 1989 roku, jest przedmiotem procesu rozpoczętego w 2020 roku w diecezji saratowskiej, a następnie przeniesionego do Karagandy, gdzie jego etap diecezjalny został uroczyście otwarty w sierpniu 2021 roku i zakończony 24 września 2025 roku; jej doczesne szczątki przeniesiono do bazyliki świętego Józefa w Karagandzie.

Zobacz 11 momentów z życia →