Szlachcic z Piacenzy, który przybył do Potenzy być może w drodze do Ziemi Świętej, został tam kapłanem, a potem biskupem i został ogłoszony świętym rok po śmierci; jest patronem miasta.
Gerard urodził się w Piacenzy w szlacheckiej rodzinie Della Porta. Wyruszywszy na południe Włoch, być może by dotrzeć do miejsc świętych, zatrzymuje się w Potenzie w Bazylikacie i poświęca się tam posłudze apostolskiej: kaznodziejstwu, nauczaniu ludu, opiece nad ubogimi.
Około 1111 roku zostaje wybrany biskupem Potenzy, stolicy wakującej od kilku lat, i rządzi nią przez osiem lat. Umiera 30 października 1119 roku; już w 1120 roku jego następca uzyskuje od Kaliksta II ogłoszenie go świętym.
Jego relikwie spoczywają w sarkofagu w katedrze w Potenzie. Tradycja ludowa przypisuje mu wyzwolenie miasta oblężonego przez „Turków”, które upamiętnia co roku 29 maja parada Turków, w wigilię święta przeniesienia jego relikwii.




