Portret: Święty Galgano

Galganus

Święty Galgano

Rycerz, który został pustelnikiem z Montesiepi

Młody rycerz z okolic Sieny, nawrócony wizją świętego Michała, wbił swój miecz w skałę Montesiepi jako krzyż i żył tam jako pustelnik; jego kanonizacja była jedną z pierwszych, w których przeprowadzono dochodzenie na piśmie.

Galgano Guidotti urodził się około 1148 roku w Chiusdino koło Sieny w rodzinie drobnej szlachty. Prowadzi najpierw gwałtowne i rozpustne życie młodego rycerza swoich czasów. Według zeznań zebranych po jego śmierci, w tym zeznania jego matki, archanioł Michał ukazuje mu się dwukrotnie i wzywa do zmiany życia.

W Boże Narodzenie 1180 roku wycofuje się na wzgórze Montesiepi i wbija swój miecz w skałę, by uczynić z niego krzyż, przed którym się modli. Żyje tam w pokucie, jako pustelnik, krócej niż rok, i umiera 30 listopada 1181 roku. Nad jego grobem wkrótce wznosi się rotunda; miecz wbity w kamień można tam oglądać do dziś.

Już w 1185 roku komisja papieska zbiera dwadzieścia świadectw o jego życiu i cudach: ten protokół uważany jest za najstarszy zachowany dokument procesu kanonizacyjnego, a Galgano zostaje wkrótce wpisany w poczet świętych. Cystersi budują u stóp wzgórza opactwo San Galgano, znane dziś z gotyckiego kościoła bez dachu.