
Założyciel opactw Chertsey i Barking, a następnie biskup Londynu, był w średniowieczu wielkim świętym katedry św. Pawła.
Zanim został biskupem, Earconwald założył około 666 roku dwa klasztory: Chertsey nad Tamizą, którym sam kierował, i Barking w Essex, dla swojej siostry Æthelburgi. Święty Teodor wyświęcił go na biskupa Saksonów Wschodnich w Londynie w 675 roku. Beda chwali świętość jego życia i donosi, że lektyka, na której go noszono w chorobie, uzdrawiała jeszcze gorączkujących po jego śmierci.
Współpracował z Teodorem i doradzał królowi Wessex Ine w redagowaniu jego praw. Zmarł około 693 roku w Barking; według tradycji mniszki, kanonicy Londynu i mnisi z Chertsey spierali się o jego ciało, które ostatecznie zaniesiono do katedry św. Pawła. Jego relikwiarz przyciągał tam pielgrzymów aż do Reformacji, a XIV-wieczny angielski poemat Saint Erkenwald opowiada jeden z jego cudów.










