Portret: Święty Kutbert

Cuthbertus

Święty Kutbert

Mnich i biskup Lindisfarne

Pasterz, który został mnichem, przeorem Lindisfarne, pustelnikiem na wyspie Farne, a potem biskupem, jest najpopularniejszym świętym północnej Anglii; jego ciało spoczywa w Durham.

Jako młody pasterz Kutbert ujrzał w 651 roku duszę świętego Aidana unoszoną przez aniołów i wstąpił do klasztoru w Melrose, pod opatem Eatą i przeorem Boisilem. Przeor Melrose, obchodził najodleglejsze wsie, by głosić kazania. Po synodzie w Whitby przyjął zwyczaje rzymskie i został przeorem Lindisfarne, gdzie cierpliwie wprowadzał te zwyczaje.

W 676 roku wycofał się jako pustelnik na wyspę Farne, gdzie żył w celi, z której widział tylko niebo. Wybrany biskupem w 684 roku, przyjął godność dopiero na prośbę króla Ecgfritha, który przybył po niego; konsekrowany w Yorku w Wielkanoc 685 roku, odwiedzał swoją diecezję z miłością, a potem wrócił umrzeć na Farne 20 marca 687 roku.

Jedenaście lat później jego ciało odnaleziono nienaruszone; Ewangeliarz z Lindisfarne został przepisany na jego cześć. Uciekając przed Wikingami, mnisi przez lata nosili jego trumnę, zanim osiedli w Chester-le-Street, a w 995 roku w Durham, gdzie katedra mieści jego grób, jego rzeźbioną drewnianą trumnę i jego krzyż pektoralny. Beda napisał jego Żywot wierszem i prozą.