Błogosławiony Mateu Casals i towarzysze
Stu dziewięciu męczenników klaretynów
Czterdziestu dziewięciu kapłanów, dwudziestu dziewięciu studentów i trzydziestu jeden braci klaretynów zabitych między lipcem 1936 a marcem 1937 roku, głównie w Katalonii: największa beatyfikacja męczenników jednego zgromadzenia.
Misjonarze Synowie Niepokalanego Serca Maryi, założeni w Vic przez świętego Antoniego Marię Claret, byli silnie obecni w Katalonii, gdy wybuchła wojna domowa. Między 21 lipca 1936 a 16 marca 1937 roku stu dziewięciu z nich zostało zabitych z nienawiści do wiary: czterdziestu dziewięciu kapłanów, dwudziestu dziewięciu zakonników studentów i trzydziestu jeden braci. Sześćdziesięciu należało do domów formacyjnych w Cervera, Mas Claret i Solsona; pozostali do wspólnot w Lleidzie, Barcelonie, Sabadell, Vic, Sallent, Santander i Walencji. Siedemdziesięciu trzech było Katalończykami, czternastu Nawarryjczykami.
Proces nosi trzy imiona. Ojciec Mateu Casals Mas, urodzony w Bagà w 1883 roku, przełożony wspólnoty w Sabadell, został wyciągnięty z więzienia i zabity 5 września 1936 roku na drodze w okolicach miasta, wraz z kilkoma współbraćmi. Student Teòfil Casajús Alduán, urodzony w 1914 roku w Murchante w Nawarze, reprezentuje młodych profesów z Cervera, z których wielu zginęło przed święceniami. Brat Ferran Saperas Aluja, urodzony w 1905 roku w Alió, został zabity w Tàrrega 13 sierpnia 1936 roku; jego mauzoleum jest tam czczone.
Kardynał Angelo Amato beatyfikował ich w imieniu papieża Franciszka 21 października 2017 roku w bazylice Sagrada Família w Barcelonie, była to pierwsza beatyfikacja odprawiona w budowli Gaudiego. Większość ich szczątków spoczywa w panteonie cmentarza klaretyńskiego w Cervera; inne we wspólnej mogile cmentarza w Lleidzie, w krypcie grobowca świętego Antoniego Marii Claret w Vic oraz w kościołach w Sallent, Solsonie i Tàrrega. W Mas Claret ciała spalono.











