
Brat świętego Grzegorza z Nazjanzu, lekarz na dworze cesarskim, który sprzeciwił się Julianowi Apostacie i zmarł niedługo po chrzcie.
Syn Grzegorza Starszego i świętej Nonny, Cezary studiuje w Aleksandrii geometrię, astronomię, a przede wszystkim medycynę. Zostaje lekarzem na dworze Konstancjusza w Konstantynopolu. Za Juliana Apostaty, który próbuje go pozyskać dla pogaństwa, wyznaje swą wiarę i opuszcza dwór, ku wielkiej radości swego brata Grzegorza.
Odwołany za Walensa, zostaje mianowany kwestorem Bitynii. Ocalały z trzęsienia ziemi w Nicei w 368 roku, przyjmuje chrzest i umiera wkrótce potem, w 369 roku, zapisując swoje dobra ubogim. Jego brat wygłosił na jego pogrzebie zachowaną mowę, pochwałę świeckiego chrześcijanina w służbie państwa.






