Portret: Święty Bonifacy

Bonifatius

Święty Bonifacy

Apostoł Germanii, męczennik

Mnich anglosaski, który został ewangelizatorem Hesji i Turyngii, organizatorem Kościoła frankijskiego i arcybiskupem Moguncji, umęczony we Fryzji i pochowany w Fuldzie.

Urodzony około 673 roku w Wesseksie pod imieniem Winfrid, mnich w Exeter, a potem w Nursling, początkowo nie powiodło mu się w ewangelizacji Fryzji. W 719 roku papież Grzegorz II nadaje mu imię Bonifacy i wysyła go do Germanii; konsekrowany na biskupa 30 listopada 722 roku, około 723 roku ścina dąb Donara w Geismar w Hesji i z jego drewna buduje kaplicę. Zakłada klasztory, wśród nich Fritzlar i Fuldę, powierzoną jego uczniowi Sturmowi, i sprowadza z Anglii mnichów i mniszki, jak Lioba.

Legat papieski, organizuje diecezje Bawarii, Hesji i Turyngii, reformuje duchowieństwo frankijskie na kilku synodach i otrzymuje stolicę w Moguncji. W wieku blisko osiemdziesięciu lat wyrusza ponownie do Fryzji: 5 czerwca 754 roku zostaje zamordowany w pobliżu Dokkum wraz z około pięćdziesięcioma towarzyszami. Jego ciało spoczywa w Fuldzie, gdzie biskupi Niemiec zbierają się co roku przy jego grobie.

Zobacz 32 momenty z życia →

Nie bądźmy psami niemymi, strażnikami milczącymi, najemnikami, którzy uciekają przed wilkiem.
— List do Cuthberta z Canterbury (list 78)