Portret: Święty Atto z Pistoi

Atto Pistoriensis

Święty Atto z Pistoi

Opat Vallombrosy, biskup Pistoi

Opat generalny wallombrozjan, a potem biskup Pistoi, sprowadził z Composteli relikwię świętego Jakuba, która uczyniła z Pistoi etap pielgrzymkowy i dała początek kultowi jakubowemu miasta.

O młodości Atta, urodzonego między 1070 a 1080 rokiem, nie wiadomo prawie nic; późna tradycja każe mu pochodzić z Beja w Portugalii, inni autorzy mówią, że był Toskańczykiem. Na początku XII wieku był mnichem w Vallombrosie, której został opatem generalnym około 1120 roku; bronił przywilejów kongregacji i zakładał nowe domy.

Człowiek uczony, napisał Żywoty świętego Jana Gwalberta i błogosławionego Bernarda degli Uberti. Wybrany około 1133 roku biskupem Pistoi, zreformował tam duchowieństwo i bronił praw swego Kościoła. W 1145 roku uzyskał od arcybiskupa Composteli relikwię świętego Jakuba, uroczyście przyjętą w Pistoi: kaplica św. Jakuba w katedrze, z jej słynnym srebrnym ołtarzem, z niej się wywodzi.

Zmarł 22 maja 1153 roku i został pochowany w katedrze w Pistoi, gdzie jego ciało jest czczone. Klemens VIII potwierdził jego kult jako świętego w 1605 roku. Jest patronem miasta wraz ze świętym Jakubem.