Portret: Święta Atanazja z Eginy

Athanasia Aeginensis

Święta Atanazja z Eginy

Wdowa, pustelnica i ihumenia

Szlachcianka z Eginy dwukrotnie wydana za mąż wbrew swej woli, która uczyniła ze swego domu klasztor żeński i została jego ihumenią, w czasach arabskich najazdów na wyspy Morza Egejskiego.

Urodzona w Eginie około 790 roku z szlachetnych rodziców, Niketasa i Ireny, Atanazja bardzo wcześnie pragnęła życia konsekrowanego. Wydana w wieku szesnastu lat za oficera zabitego w walce z arabskimi grabieżcami kilka dni po ślubie, została zmuszona do drugiego małżeństwa; jej mąż sam w końcu przyjął życie monastyczne. Rozdała wówczas swe dobra, przyjmowała ubogich i zgromadziła w swoim domu wspólnotę kobiet, której została ihumenią.

Jej Żywot, spisany wkrótce po jej śmierci przez świadka jej pośmiertnych cudów, podaje, że przeniosła swą wspólnotę w bardziej odosobnione miejsce, do Timia, a potem spędziła siedem lat w Konstantynopolu, nim wróciła, by umrzeć wśród swych sióstr około 860 roku. Martyrologium Rzymskie wspomina ją 18 kwietnia jako „wdowę, potem pustelnicę i ihumenię, słynną z zachowywania dyscypliny monastycznej i z cnót”.