Chrześcijanie z Egiptu aresztowani w drodze, gdy zmierzali z pomocą wyznawcom skazanym do kopalni w Cylicji, okaleczeni, a potem straceni w Aszkelonie.
Euzebiusz z Cezarei podaje (Męczennicy Palestyny, 10), że w 308 roku chrześcijanie egipscy, którzy wyruszyli z pomocą wyznawcom skazanym do kopalni w Cylicji, zostali aresztowani u bram miasta, według recenzji syryjskiej Aszkelonu, według Martyrologium Rzymskiego Cezarei. Podobnie jak ci, którym szli z pomocą, zostali okaleczeni na oczach i stopach; trzech z nich uwięziono w Aszkelonie na wybrzeżu.
Z rozkazu namiestnika Firmiliana Ares został spalony żywcem, a Promus i Eliasz ścięci. Martyrologium Rzymskie wspomina ich w Aszkelonie 14 grudnia i podkreśla, że przybyli z Egiptu, „by odwiedzić i wspomóc wyznawców Chrystusa”.







