
Antonius Maria Zaccaria
Święty Antoni Maria Zaccaria
Lekarz, który został kapłanem, założyciel barnabitów
Lekarz z Cremony, który został kapłanem, założył w Mediolanie Kleryków Regularnych św. Pawła, zwanych barnabitami, oraz Angelików, aby ożywić gorliwość Kościoła potrzebującego reformy.
Urodzony w Cremonie w 1502 roku, Antonio Maria Zaccaria stracił ojca kilka miesięcy po narodzeniu i został wychowany przez matkę, wdowę w wieku osiemnastu lat. Studiował medycynę w Padwie, uzyskał doktorat w 1524 roku i praktykował w swoim mieście, ucząc jednocześnie dzieci katechizmu. Następnie podjął studia teologiczne i w 1528 roku przyjął święcenia kapłańskie.
Około 1530 roku osiadł w Mediolanie jako kapelan hrabiny Ludoviki Torelli di Guastalla i przyłączył się do Oratorium Odwiecznej Mądrości. Wraz z Bartolomeo Ferrarim i Giacomem Antoniem Morigią założył Kleryków Regularnych św. Pawła, zatwierdzonych przez Klemensa VII w 1533 roku i zwanych barnabitami od kościoła św. Barnaby w Mediolanie, w którym osiedli w 1538 roku; wraz z hrabiną założył też Angeliki św. Pawła, a potem stowarzyszenie małżonków. Szerzył czytanie listów świętego Pawła, częstą komunię i adorację Czterdziestogodzinną.
Wyczerpany kazaniami i misjami, zwłaszcza w Vicenzy, zachorował w Guastalli, kazał się zawieźć do Cremony i tam zmarł 5 lipca 1539 roku, w wieku trzydziestu sześciu lat. Jego ciało spoczywa w kościele św. Barnaby w Mediolanie. Leon XIII kanonizował go w 1897 roku.



