Żołnierz armii perskiej nawrócony widokiem prawdziwego Krzyża wywiezionego z Jerozolimy, mnich w Mieście Świętym, torturowany w Cezarei, a następnie stracony w Persji na rozkaz Chosroesa II.
Urodzony w Persji z ojca maga, Magoundat służył w armii Chosroesa II, który zdobył Jerozolimę w 614 roku i wywiózł relikwię Krzyża. Zaintrygowany tą relikwią i wiarą chrześcijan, zdezerterował, dotarł do Hierapolis, a następnie do Jerozolimy, gdzie przyjął chrzest pod imieniem Anastazy, co oznacza „zmartwychwstanie”. Wstąpił do klasztoru opata Anastazego, w pobliżu miasta, i żył tam siedem lat jako mnich.
Pragnąc męczeństwa, udał się do Cezarei, wówczas pod panowaniem perskim, i tam potępił kult magów: aresztowany i torturowany przez namiestnika, został wysłany do Persji. W Bethsaloe, po nowych torturach, został uduszony, a następnie ścięty 22 stycznia 628 roku wraz z siedemdziesięcioma innymi chrześcijanami. Jego relikwie sprowadzono do Jerozolimy, a następnie do Konstantynopola i Rzymu, gdzie jego głowa była czczona w opactwie Tre Fontane; jego męka została spisana wkrótce potem przez mnicha z jego klasztoru, a opis cudu uzyskanego za sprawą jego wizerunku odczytano na drugim soborze w Nicei.










