Męczennica stracona podczas prześladowania Dioklecjana, według swej Męki spalona żywcem na wyspie na Lechu, jedna z najstarszych poświadczonych świętych dzisiejszych Niemiec.
Afra została stracona około 304 roku w Augusta Vindelicum, stolicy Recji, podczas wielkiego prześladowania Dioklecjana; według jej Męki, skazana za odmowę złożenia ofiary bogom, została spalona żywcem na wyspie na Lechu. Poeta Wenancjusz Fortunat wspomina już jej grób w VI wieku, co świadczy o dawnym kulcie.
Późniejsza Męka czyni z niej dawną prostytutkę, nawróconą przez biskupa Narcyza z Girony, który schronił się u niej, i dodaje męczeństwo jej matki Hilarii oraz służących Digny, Eunomii i Eutropii. Jej grób, na południe od miasta rzymskiego, stał się bazyliką świętych Ulryka i Afry, gdzie spoczywa obok świętego Ulryka.













