Pustelnik w pobliżu Edessy, wyświęcony na kapłana, by nawrócić pogańską wieś, który wyprowadził swą bratanicę Marię z upadku; świętego Efrema przypisuje się autorstwo jego żywota.
Urodzony w pobliżu Edessy w zamożnej rodzinie, Abraham uciekł w dniu własnego ślubu, by zamknąć się w celi, gdzie przez pięćdziesiąt lat żył w modlitwie. Biskup Edessy wyświęcił go na kapłana i posłał do Beth Kidun, wsi, która pozostała pogańska: po trzech latach cierpliwości, zniewag i modlitwy wszyscy mieszkańcy przyjęli chrzest, a on wrócił do swej samotności.
Wychował swą osieroconą bratanicę Marię, która uwiedziona uciekła i wiodła rozwiązłe życie w gospodzie. Abraham, przebrany za żołnierza, poszedł po nią i sprowadził ją do pokuty; ona sama jest czczona jako święta. Jego Żywot przypisuje się świętemu Efremowi, jak przypomina Martyrologium Rzymskie. Zmarł około 366 roku.







