Effigies: Sanctus Oswaldus

Oswaldus

Sanctus Oswaldus

Rex Northumbriae, martyr

Rex in exsilio apud Ionam baptizatus, victor ad Caelestem Campum sub signo crucis, sanctum Aidanum in Northumbriam vocavit et in pugna contra paganum Pendam occubuit.

Filius Aethelfridi regis, Oswaldus in exsilio apud Scottos Dál Riatae crevit, ubi a monachis Ionensibus baptizatus est. Anno 634 ad Northumbriam recuperandam rediit; ante pugnam ad Caelestem Campum, prope Hagustaldam, crucem ligneam erigi iussit et cum suis oravit. Victor, Berniciam et Deiram sub sua potestate coniunxit.

Sanctum Aidanum vocavit et ipse eius praedicationibus interpres fuit. Beda refert eum die quodam Paschatis, cum comperisset pauperes ante ianuam exspectare, dapes mensae suae eis distribui et discum argenteum confringi iussisse ut eis divideretur; Aidanus, dextram eius apprehendens, optavit: «Numquam inveterescat haec manus».

Die 5 Augusti anni 642, contra Pendam, regem paganum Merciorum, apud Maserfelth pugnans, pro animabus militum suorum orans occisus est. Penda caput eius et bracchia exponi iussit; caput eius hodie in loculo sancti Cuthberti Dunelmi quiescit. Eius cultus in Frisiam, Germaniam, Helvetiam et Italiam Septentrionalem diffusus est.