
Monachus e Pannonia oriundus, Suevos Gallaeciae ab Arianismo ad fidem catholicam convertit et archiepiscopus Bracarensis factus est.
In Pannonia natus, sicut sanctus Martinus Turonensis cuius nomen gerit, Martinus in Oriente monachus factus est ac deinde circa annum 550 in regnum Suevorum, in septentrionali et occidentali paeninsulae Hibericae parte, se contulit. Monasterium Dumiense prope Bracaram condidit, cuius abbas ac deinde episcopus factus est.
Praedicatione sua et amicitia cum regibus Suevorum hanc gentem ab Arianismo ad fidem catholicam reduxit. Archiepiscopus Bracarensis, Concilio Bracarensi secundo (572) praefuit et tractatus morales scripsit, inter quos De correctione rusticorum, ut agros a superstitionibus paganis eriperet.








