Effigies: Sanctus Leander Hispalensis

Leander Hispalensis

Sanctus Leander Hispalensis

Archiepiscopus Hispalensis, conversionis Visigothorum auctor

Natu maximus «quattuor sanctorum Carthaginiensium», monachus deinde episcopus Hispalensis, sancti Gregorii Magni amicus: Visigothos ab Arianismo ad fidem catholicam in Concilio Toletano III anno 589 adduxit.

Filius natu maximus Severiani, Leander circa annum 534 Carthagine Nova natus est; bellum familiam eius Hispalim migrare coegit. Ibi vitam monasticam amplexus est et educationi minorum natu Fulgentii, Florentinae et Isidori invigilavit. Circa annum 578 episcopus Hispalensis factus, Hermenegildum principem, filium Leovigildi regis Ariani, ad fidem catholicam adduxit, qua de causa in exsilium pulsus est. Constantinopoli, ubi causam catholicorum Hispaniae agebat, amicitiam cum futuro papa Gregorio Magno iunxit, qui ei Moralia in Iob dedicaturus erat.

Hispalim reversus, conversionem Reccaredi regis anno 587 comitatus est et anno 589 Concilium Toletanum III animavit, in quo populus Visigothicus Arianismum abiuravit; ibi homiliam extremam habuit, canticum triumphi de unitate Ecclesiae. Ei tribuitur Symbolum fidei in Missam in Hispania inductum. Pro sorore Florentina regulam virginum consecratarum scripsit et a Gregorio anno 599 pallium accepit. Circa annum 600 obiit; frater eius Isidorus ei successit.

15 momenta vitae eius percurrere →