Effigies: Sanctus Iustinus

Iustinus

Sanctus Iustinus

Philosophus et martyr

Philosophus paganus in Palaestina natus, ad fidem christianam conversus, scholam Romae aperuit, fidem coram imperatoribus in Apologiis suis defendit et circa annum 165 sub Marco Aurelio capite truncatus est.

Ineunte saeculo II Flaviae Neapoli, hodie Nablus, in Samaria, e familia pagana natus, Iustinus initio Dialogi cum Tryphone narrat quomodo veritatem quaesierit apud Stoicos, apud Peripateticum, apud Pythagoricum, deinde apud Platonicos, donec prope mare senem convenit, qui ei prophetas et Christum notos fecit. In religione christiana «solam philosophiam tutam atque utilem» invenit et pallium philosophi retinuit.

Romae constitutus, scholam ibi habuit, in qua inter alios Tatianus institutus est. Antonino Pio imperatori eiusque filiis primam Apologiam, deinde alteram senatui misit, ut calumnias in christianos refelleret; in ea celebrationem dominicam Eucharistiae describit, quod est inter antiquissima de Missa testimonia. Dialogus eius cum Tryphone, disputatio cum Iudaeo, antiquissima magna apologia christiana adversus Iudaismum est.

Circa annum 165, sub Marco Aurelio, cum sex sociis comprehensus, coram Iunio Rustico, praefecto Urbis, stetit. Acta martyrii eius, sobria et antiqua iudicii relatio, interrogationem et damnationem eius referunt: cum diis sacrificare recusassent, Iustinus eiusque socii flagellati, deinde capite plexi sunt. Primus magnus apologeta christianus et philosophorum patronus habetur.

14 momenta vitae eius percurrere →

Quaecumque igitur apud omnes recte dicta sunt, nostra christianorum sunt.
— Sanctus Iustinus, Apologia secunda 13, 4