«Frater Domini» secundum traditionem Latinam, Ecclesiae Hierosolymitanae caput, auctor epistulae quae eius nomen fert, anno 62 martyrio coronatus.
Traditio Latina apostolum Iacobum, filium Alphaei, idem esse tenet ac Iacobum «fratrem Domini», cui Christus resuscitatus apparuit. Communitati Hierosolymitanae praeest et in Concilio Hierosolymitano, circa annum 49, quod ethnicos conversos a circumcisione absolvit, sententiam decretoriam dicit.
Ob orationem et asceticam vitam «Iustus» cognominatus, anno 62 iussu Anani summi sacerdotis necatur, ut Flavius Iosephus historicus refert; traditio ab Hegesippo tradita addit eum e pinna Templi praecipitatum deinde lapidatum esse. Epistula Iacobi fidem extollit quae operibus probatur.
21 momenta vitae eius percurrere →
Fides, si non habeat opera, mortua est in semetipsa.












