
Hilarius Arelatensis
Sanctus Hilarius Arelatensis
Monachus Lerinensis, episcopus Arelatensis
Sancti Honorati cognatus et discipulus, ei ut episcopus Arelatensis successit, vitam paupertatis egit et iura sedis suae acriter defendit.
Ex nobili familia natus, Hilarius a cognato suo sancto Honorato Lerinum allectus est, quem Arelatem secutus est et cui anno 430, nondum triginta annos natus, in episcopatu successit. Ut monachus vixit, manibus suis laboravit, captivos etiam vasis sacris venditis redemit et eloquenter praedicavit.
Metropolita strenuus, pluribus conciliis praefuit et in provinciis finitimis intervenit, unde gravem controversiam cum sancto Leone Magno papa habuit, qui eum anno 445 iuribus metropolitanis privavit. Anno 449 obiit; ei debetur Sermo de vita sancti Honorati. Ipse Leo Magnus eum post mortem «sanctae memoriae» appellat.







