HW✠

Sanctus Henricus Walpole

Iesuita, martyr Eboracensis

Iurisperitus Norfolcensis Edmundum Campion morientem videns conversus, Iesuita factus, postridie appulsus comprehensus, quater decies in Turri Londiniensi cruciatus et Eboraci necatus est.

Filius natu maximus familiae nobilis Norfolcensis, Dockingi anno 1558 natus, Henricus Walpole in schola Norvicensi, in Collegio Sancti Petri Cantabrigiensi deinde in collegio iurisperitorum Gray's Inn studuit. Anno 1581 supplicio Edmundi Campion adstans, cuius sanguis vestes eius aspersit, forum reliquit, carmen in eius laudem clam edidit et in continentem fugere debuit: Remos, deinde anno 1583 ad Collegium Anglicum Romanum.

Anno 1584 Societatem Iesu ingressus, anno 1588 Parisiis sacerdos ordinatus, cappellanus militum Anglorum et Hibernorum exercitus Hispanici in Belgio fuit, deinde seminaria Anglica Hispalense et Vallisoletanum condere adiuvit et a Philippo II facultatem obtinuit collegii Audomaropolitani aperiendi. Ad promunturium Flamborough, in Eboracensi comitatu, die 4 Decembris anni 1593 appulsus, iam postridie Bridlingtoniae comprehensus est.

In Turrim Londiniensem translatus, quater decies cruciatus est et nomen suum in muro turris Salis insculpsit, iuxta nomina sanctorum Petri, Pauli et magnorum doctorum. Eboracum remissus, iusiurandum supremae potestatis recusavit ibique die 7 Aprilis anni 1595 cum Alexandro Rawlins sacerdote suspensus, exenteratus et in quattuor partes sectus est. Anno 1929 beatificatus, a Paulo VI anno 1970 inter Quadraginta Martyres Angliae et Cambriae in sanctorum numerum relatus est.