Effigies: Sanctus Henricus II

Sanctus Henricus II

Imperator, dioecesis Bambergensis conditor

Dux Bavariae rex Germaniae et imperator factus, reformationis Ecclesiae fautor et dioecesis Bambergensis conditor, ubi iuxta uxorem suam sanctam Cunegundem requiescit.

Filius Henrici Rixosi ducis, Henricus Ratisbonae sub sancti Wolfgangi auctoritate educatus est. Anno 995 dux Bavariae, anno 1002 rex Germaniae electus et anno 1014 Romae a Benedicto VIII imperator coronatus est. Cum uxore sua Cunegunde Luxemburgensi anno 1007 dioecesim Bambergensem eiusque ecclesiam cathedralem condidit, quam large dotavit.

Reformationum monasticarum et episcoporum reformatorum fautor, Imperium ut princeps christianus rexit, disciplinae cleri et paci studens. Die 13 Iulii anni 1024 in palatio Gronensi obiit et Bambergae sepultus est. Eugenius III eum anno 1146 in sanctorum numerum rettulit; Cunegundis anno 1200 relata est. Sepulcrum eorum, a Tilmanno Riemenschneider sculptum, in ecclesia cathedrali Bambergensi invenitur.

15 momenta vitae eius percurrere →