
Eugenius Carthaginiensis
Sanctus Eugenius Carthaginiensis
Episcopus Carthaginiensis, confessor Albigae exsul
Post viginti tres annos vacationis episcopus Carthaginiensis electus, fidem catholicam in collatione anni 484 defendit, duo exsilia sub regibus Vandalorum passus est et in monasterio a se prope Albigam condito obiit.
Anno 480 vel 481, rogantibus Zenone imperatore et Placidia, rex Hunericus electionem episcopi Carthagine permisit, quae sedes inde a morte Deogratias vacabat. Eugenius, unanimiter electus, caritate et austeritate sua amorem sibi conciliavit, adeo ut regem sollicitaret, qui Vandalis ecclesiam eius cathedralem frequentare vetuit. Mense Februario anni 484, in collatione in qua Hunericus episcopos catholicos et Arianos inter se committit, ei tribuitur professio fidei a catholicis exhibita, quam Victor Vitensis servavit.
Collatio irrita persecutioni praetextum praebet: Eugenius in desertum Tripolitanum deportatur, unde epistulam exhortationis ad fideles suos scribit. A rege Gunthamundo revocatus, qui anno 487 ecclesias rursus aperit, sub Thrasamundo circa annum 496 iterum damnatur et in Galliam, apud Visigothos, relegatur. Vicum prope Albigam secedit, monasterium prope sepulcrum martyris Amarandi aedificat ibique die 13 Iulii anni 505 obit. Sepulcrum eius in Vico locus cultus mansit, et Ecclesia Albigensis eum ut unum ex sanctis suis honorat.





