GY✠

Guillelmus Eboracensis

Sanctus Guillelmus Eboracensis

Archiepiscopus Eboracensis

Archiepiscopus Eboracensis Cisterciensium opera depositus deinde restitutus, mense post reditum obiit; sepulcrum eius eum sanctum ecclesiae cathedralis Eboracensis effecit.

Guillelmus FitzHerbert, Stephano regi cognatus, thesaurarius ecclesiae cathedralis Eboracensis erat cum anno 1141 eius archiepiscopus electus est. Cistercienses Eboracenses, a sancto Bernardo sustentati, electionem impugnaverunt eumque simoniae accusaverunt. Eugenius III, papa Cisterciensis, eum anno 1147 deposuit; Wintoniam secessit, ad avunculum suum Henricum Blesensem episcopum, ibique vitam orationis egit.

Mortuis Eugenio III et sancto Bernardo, Anastasius IV eum anno 1153 restituit. Cum mense Maio anni 1154 Eboracum ingrederetur, pons super Usam sub turba collapsus est nullo occiso. Die 8 Iunii sequentis, fortasse veneno, obiit. Miracula ad sepulcrum eius multiplicata sunt, et Honorius III eum anno 1227 in sanctorum numerum rettulit. Magna fenestra vitrea Sancti Guillelmi in ecclesia cathedrali Eboracensi vitam eius narrat.