
Gregorius Barbadicus
Sanctus Gregorius Barbadicus
Cardinalis, episcopus Bergomensis et Patavinus
Patricius Venetus episcopus Bergomensis deinde Patavinus factus, Caroli Borromaei vestigiis insistens pastor reformator fuit et conditor seminarii linguis orientalibus celebris.
Gregorius Barbarigo Venetiis die 16 Septembris anni 1625 ex familia patricia natus est. Iuvenis anno 1643 Aloisium Contarini, legatum Venetum, ad tractatus Monasterienses comitatus est, qui ad pacta Westphalica perducturi erant; ibi familiaritatem iniit cum Fabio Chigi nuntio, futuro Alexandro VII. Doctor in utroque iure Patavinus, anno 1655 sacerdos ordinatus est.
Ab Alexandro VII Romam vocatus, ibi aegrotis tempore pestis anni 1656 se devovit. Anno 1657 episcopus Bergomensis nominatus, anno 1660 cardinalis creatus, anno 1664 Patavium translatus est ibique usque ad mortem mansit. Caroli Borromaei imitator, omnes paroecias suas visitavit, synodos congregavit et seminarium suum ordinavit, bibliotheca et typographia instructum quae opera Graece, Hebraice, Arabice aliisque linguis orientalibus edebant, Ecclesiam Latinam cum Ecclesiis Orientalibus conciliare studens.
Patavii die 18 Iunii anni 1697 obiit et in ecclesia cathedrali requiescit. Anno 1761 beatificatus, a Ioanne XXIII anno 1960 in sanctorum numerum relatus est.






