Praefectus Pippini Brevis, in uxore morosa ferenda exemplaris patientiae, vitam ut eremita prope Lyram finivit, cuius magna ecclesia collegiata nomen eius fert.
Circa annum 717 Emblemi, prope Lyram, natus, Gummarus in aula Pippini Brevis servivit et expeditionibus eius interfuit. Rex ei nobilem feminam, Guinimariam, in matrimonium dedit, cuius in famulos duritia et rixosum ingenium patientiam eius probaverunt: damna ab ea illata clam reparabat et omnia cum mansuetudine ferebat.
Exeunte vita in solitudinem Nivesdonck, prope Lyram, secessit, ubi oratorium aedificavit, in quo circa annum 774 obiit et sepultus est. Martyrologium Romanum eum ut «militem Deo devotum» exhibet. Reliquiae eius in ecclesia collegiata Sancti Gummari Lyrensi servantur, opere praestantissimo artis Gothicae Brabanticae; pro coniugibus in difficultate versantibus invocatur.









