Effigies: Sanctus Bruno Coloniensis

Bruno Coloniensis

Sanctus Bruno Coloniensis

Archiepiscopus Coloniensis, dux Lotharingiae

Frater natu minor Ottonis I imperatoris, archiepiscopus Coloniensis et dux Lotharingiae, exemplar episcopi Imperii Ottoniani, monasteriorum reformator et studiorum fautor.

Anno 925 natus, filius natu minimus Henrici I regis et sanctae Mathildis, Bruno in schola episcopali Traiectensi institutus est et cancellarius fratris sui Ottonis I factus est. Anno 953 archiepiscopus Coloniensis, munus quoque ducis Lotharingiae accepit, quam pacavit: coniunctionem potestatis regiae et Ecclesiae repraesentat, quae Imperium Ottonianum distinguit.

Vir litteratissimus, magistros et libros Coloniam allexit, monasteria reformavit et abbatiam Sancti Pantaleonis condidit, ubi sepultus est. Remis die 11 Octobris anni 965 obiit, dum nepotes suos reconciliare conatur. Eius cultus, in ecclesia sua Sancti Pantaleonis antiquus, anno 1870 ad totam archidioecesim Coloniensem extensus est.

15 momenta vitae eius percurrere →