FN✠

Felix Nolanus

Sanctus Felix Nolanus

Presbyter confessor Nolanus

Presbyter Nolanus qui medio saeculo III carcerem pro Christo passus est nec tamen occisus; sepulcrum eius inter maximas Occidentis peregrinationes evasit opera sancti Paulini Nolani, qui eum quotannis carmine celebravit.

Felicem novimus per sanctum Paulinum Nolanum, qui anno 395 prope sepulcrum eius consedit et in eius honorem, singulis diebus 14 Ianuarii, carmen «natalicium» appellatum composuit. Secundum has narrationes Felix, presbyter Nolanus, in persecutione medii saeculi III, verisimiliter Deciana, comprehensus est, dum episcopus eius Maximus in montibus latebat. Ab angelo, ut narrat Paulinus, e carcere liberatus, senem episcopum fame et frigore semianimem invenit eumque umeris suis reportavit.

Iterum quaesitus, militum manus effugit in ruina latens, cuius aditum statim aranea tela contexit, ita ut nemo eum ibi quaerere cogitaret. Pace reddita, Maximo in episcopatu succedere recusavit, bona sua publicata non repetiit et pauper ex parvo agro, quem ipse colebat, vixit, reliqua cum pauperibus partiens. Circa annum 260 obiit, nec morte affectus: Ecclesia eum ut confessorem honorat.

Sepulcrum eius, in coemeterio extra Nolam, mox turbas allexit. Paulinus ineunte saeculo V novam ibi basilicam aedificavit et complexum sanctuariorum, cuius locus nomen servavit: Cimitile, a voce Latina «coemeterium». Sanctus Augustinus, sanctus Gregorius Turonensis et Beda Venerabilis de eo locuti sunt.

11 momenta vitae eius percurrere →