
Filia viri primarii agri Meldensis a sancto Columbano benedicta, patris oppositionem superavit et monasterium Faremonasterii a se conditum circiter quadraginta annos rexit.
Circa annum 595 prope Meldos nata, Burgundofara filia est Agnerici, viri primarii aulae Theodeberti II regis, et soror sancti Faronis, futuri episcopi Meldensis, et Chagnoaldi, monachi Luxoviensis. Circa annum 610 sanctus Columbanus, Luxovio expulsus, in domo familiae excipitur; liberos benedicit et puellam Deo consecrat. Secundum Ionam Bobiensem, qui eam verisimiliter novit et praecipuus fons de vita eius est, pater tamen eam nuptum dare vult.
Aegrota facta, sanatur cum pater his nuptiis renuntiaturum se promittit; cum ille promissum retractat, in ecclesiam confugit. Eustasius abbas, Columbani successor Luxovii, intercedit eique velum sumere permittit. In terra a familia donata, annis circiter 620 monasterium Evoriacense condit, quod nomen eius accipiet: Faremonasterium. Id secundum regulam sancti Columbani regit; principes Anglosaxonicae eo ingrediuntur, quarum nonnullae abbatissae futurae sunt.
Ut monasterium a cupiditatibus familiae suae tueretur, testamentum conscripsit quo ei terras suas legavit. Post longum morbum obiit, circa annum 657 secundum Martyrologium Romanum, post circiter quadraginta annos regiminis, et in ecclesia monasterii sepulta est. Tempore Revolutionis eversa, abbatia Faremonasterii anno 1931 restituta est; reliquiae sanctae in ecclesia paroeciali vici et in collegiata Campellensi venerantur.






