
Laicus anno 236 episcopus Romanus electus post signum columbae, secundum Eusebium, Fabianus communitatem Romanam in regiones diaconis commissas distribuit et martyr die 20 Ianuarii anni 250, ineunte persecutione Decii, obiit.
Eusebius Caesariensis narrat (Historia ecclesiastica, VI, 29), mortuo Anthero papa, fratribus ad electionem congregatis, columbam in caput Fabiani insedisse, laici de quo nemo cogitabat; populus, signum id esse ratus, eum acclamavit et in cathedra episcopali collocavit. Per quattuordecim annos Ecclesiam Romanam ordinat: secundum catalogum Liberianum anni 354, regiones urbis diaconis divisit et multa opera in coemeteriis fieri iussit. Corpus Pontiani papae e Sardinia reportari curat, et Origenes ei scribit ut orthodoxiam suam defendat.
Anno 250 edictum Decii imperatoris omnibus Imperii incolis diis sacrificare imponit. Fabianus inter primas victimas est: die 20 Ianuarii anni 250 moritur, et sedes Romana plus quam annum vacat. Carthagine sanctus Cyprianus clero Romano de glorioso episcopi sui exitu gratulatur, cuius integritatem laudat (Epistula 9). Depositio martyrum anni 354 eum eo die in coemeterio Callisti commemorat, ubi epitaphium eius in crypta paparum repertum est: «Fabianus episcopus martyr». Reliquiae eius postea in basilicam Sancti Sebastiani in via Appia translatae sunt. Memoria eius, in Calendario Romano generali inscripta, eodem die ac memoria sancti Sebastiani celebratur.









