Effigies: Beatus Eduardus Poppe

Beatus Eduardus Poppe

Sacerdos Flandrus, Eucharistiae apostolus

Pistoris filius, vicarius in pauperi Gandavi regione deinde rector Moerzekae, triginta tres annos natus obiit, postquam Cruciatam Eucharisticam et totam sacerdotum Flandrorum generationem afflaverat.

Eduardus Poppe die 18 Decembris anni 1890 Temsae natus est, filius pistoris. In seminario minore Sancti Nicolai, in seminario Gandavensi et in universitate Lovaniensi institutus, Gandavi die 1 Maii anni 1916 sacerdos ordinatus et vicarius paroeciae Sanctae Coletae nominatus est, in pauperi opificum urbis regione, ubi pueris et aegrotis se impendit.

Valetudine fracta, anno 1918 Moerzekam secedere coactus est, ubi rector communitatis religiosarum factus est; dimidiam partem ultimorum annorum in lecto decumbens egit, sed scribebat, dirigebat, consilia dabat. Cruciatam Eucharisticam a Praemonstratensibus Averbodiensibus inceptam fovit, libellum precum pro pueris, Bij den Kindervriend (1922), edidit et anno 1922 director spiritualis seminaristarum ad militiam vocatorum in Bourg-Léopold factus est.

Moerzekae die 10 Iunii anni 1924, triginta tres annos natus, obiit. Cardinalis Cardijn de eo dixit: «Qui semel cum sacerdote Poppe locutus est, eam impressionem numquam obliviscetur.» Epitaphium eius vitam complectitur: «Malo mori quam Deo ex dimidia parte servire.» A Ioanne Paulo II die 3 Octobris anni 1999 beatificatus, in sacello Moerzekensi quiescit.