
Dunstanus
Sanctus Dunstanus
Archiepiscopus Cantuariensis, vitae monasticae reformator
Abbas Glastoniensis deinde archiepiscopus Cantuariensis, regum consiliarius, animus fuit renovationis Benedictinae Anglicae saeculi X.
Prope Glastoniam ex nobili familia Wessexiae natus, Dunstanus a clericis Hibernis educatus est, aulam frequentavit et habitum monasticum a cognato suo Aelfheah, episcopo Wintoniensi, accepit. Circa annum 940 rex Edmundus I eum abbatem Glastoniensem constituit, quam abbatiam secundum regulam sancti Benedicti restituit. Cum rege Eadwig dissidens, anno 956 in abbatiam Sancti Petri Gandavensem in exsilium abiit, ubi reformationem monasticam continentis cognovit.
A rege Edgaro revocatus, episcopus Wigorniensis, deinde Londiniensis, et anno 959 archiepiscopus Cantuariensis factus est. Cum sancto Aethelwoldo et sancto Oswaldo monasteria Anglica reformavit, quorum consuetudines communes Regularis Concordia circa annum 970 statuit. Edgarum Bathoniae anno 973 coronavit ritu quem coronationes Anglicae etiamnunc imitantur.
Musicus, librarius et aurifex, multarum legendarum argumentum est, inter quas illa de diabolo forcipe candente per nasum prehenso. Cantuariae die 19 Maii anni 988 obiit ibique sepultus est; usque ad Thomam Becket sanctus in Anglia maxime popularis fuit.














