
Papa post cruentam electionem, fidem Nicaenam defendit, sancto Hieronymo Bibliorum Latinorum recognitionem commisit et martyrum sepulcra in catacumbis epigrammatibus suis versibus compositis ornavit.
Filius Antonii, presbyteri Hispanae originis ecclesiae Sancti Laurentii addicti, Damasus Romae adolescit et sub Liberio papa diaconus fit. Hoc anno 366 mortuo, pars cleri Ursinum diaconum, pars Damasum eligit, die 1 Octobris consecratum: certamina inter fautores, teste Ammiano Marcellino historico pagano, centum triginta septem mortuos in basilica Sicinini efficiunt, et praefectus Urbis tandem Ursinum in exsilium agit. Saepius ab adversariis accusatus, Damasus a Gratiano imperatore et a synodo Romana purgatur.
Arianismum atque errores Apollinaris et Pneumatomachorum in pluribus synodis impugnat; anno 380 edictum Thessalonicense Theodosii fidem «quam pontificem Damasum sequi claret et Petrum Alexandriae episcopum» Imperii normam constituit. Sanctum Hieronymum sibi secretarium assumit, a quo circa annum 382 petit ut versionem Latinam Evangeliorum recognoscat: hic labor Vulgatae origo est.
Catacumbas restaurat, martyrum sepulcra perquirit et in eis epigrammata sua versibus composita a Furio Dionysio Filocalo calligrapho insculpi curat, cuius elegantes litterae apud Sanctum Callistum adhuc leguntur. Die 11 Decembris 384 mortuus, in parva basilica quam in via Ardeatina aedificaverat sepelitur; eius reliquiae in ecclesiam Sancti Laurentii in Damaso translatae sunt. Hispania, unde paterna eius familia oriebatur, eum peculiariter veneratur.
Hic fateor Damasus volui mea condere membra, sed cineres timui sanctos vexare piorum.




