
Abbas Rathenensis e monasterio suo expulsus, cum monachis suis Lismorense condidit, quod inter magna Hiberniae centra monastica et sedes episcopalis terrae Desiorum evasit.
Mo Chutu mac Fínaill, etiam Mochuda vel Carthagus appellatus a nutritore suo, sancto Carthago Seniore, per patrem ad Ciarraige Luachra Kerriae pertinet. Abbas Rathenensis, in hodierno comitatu Offaliensi, factus, monachis suis regulam versibus Hibernicis paene sescentis composuit, inter pretiosissima vitae monasticae Hibernicae antiquae testimonia.
Tempore Paschali anni 637 cum communitate sua Rathena expulsus est, fortasse quod computum Romanum de die Paschatis contra fautores usus Hibernici sequebatur. A rege Desiorum exceptus, Ardfinnani substitit, deinde ad flumen Nigrum monasterium Lismorense (Les Mór) condidit, ubi paulo post, die 14 Maii anni 637 vel 638, obiit. Eius Vitae, Latinae et Hibernicae, ex archetypo saeculorum XI-XII ortae, et narratio de eius «expulsione Rathenensi» eum heroem faciunt resistentiae adversus reges Uí Néill.
Lismorum post eius mortem floruit, Normannorum incursionibus restitit et regum Momoniae liberalitate fruitum est; in reformatione saeculi XII sedes episcopalis Desiorum facta est, Ardmora, sancti Declani fundatione, posthabita. Cathedralis Lismorensis eius nomen gerit. In Hibernia eius memoria die 15 Maii celebratur, cum dies 14 festo sancti Matthiae occupetur; Martyrologium Romanum eum die 14 Maii ut episcopum et abbatem commemorat.











