
Bernardinus Realino
Sanctus Bernardinus Realino
Iurisperitus Societatis Iesu sodalis factus, Lyciensium apostolus
Iuris doctor et magistratus, quattuor et triginta annos natus Societatem Iesu ingressus est et quadraginta duos annos Lycii egit, cuius urbis patronus in lecto mortis esse consensit.
Carpi die 1 Decembris anni 1530 natus, Bernardinus Realino anno 1556 Bononiae doctoratum in iure adeptus est. Potestas Felizzani et Cassinarum in Pedemontio fuit, deinde iudex Castri Leonis, antequam in servitium marchionis de Avalos transiit, qui eum Neapolim secum duxit.
Anno 1564, post exercitia spiritualia, Societatem Iesu ingressus est. Anno 1567 sacerdos ordinatus, novitiorum magister Neapoli fuit, deinde anno 1574 Lycium missus est ut ibi collegium conderet. Ibi usque ad mortem mansit: confessarius indefessus, carcerum et nosocomiorum visitator, pauperum aeque ac nobilium consiliarius, praecipua urbis figura spiritalis evasit.
Anno 1616, cum iam moreretur, magistratus Lycienses ad eum venerunt rogantes ut civitatis patronus esset; consensit. Die 2 Iulii anni 1616 obiit et in ecclesia Iesu Lyciensi requiescit. Anno 1896 beatificatus, a Pio XII anno 1947 in Sanctorum numerum relatus est.


