Effigies: Sanctus Basilius Magnus

Basilius Magnus

Sanctus Basilius Magnus

Archiepiscopus Caesariensis, Ecclesiae Doctor

Archiepiscopus Caesariensis, monachismi Orientalis legislator et fidei Nicaenae defensor, primus ex tribus Patribus Cappadocibus.

Circa annum 329 in familia Sanctorum natus, frater Gregorii Nysseni et Macrinae, Basilius Constantinopoli et Athenis studet, ubi amicitiam cum Gregorio Nazianzeno iungit. Rhetoris cursui renuntiat ut vitam monasticam amplectatur, cuius formam communitariam eius Regulae pro Oriente statuent.

Anno 370 archiepiscopus Caesariensis, Valenti imperatori ariano resistit, Spiritus Sancti divinitatem defendit et ad portas urbis «Basiliadem» exstruit, civitatem pauperibus et aegrotis excipiendis. Exhaustus, die 1 Ianuarii anni 379 obit; liturgia Byzantina adhuc eius nomen fert.

Esurientis est panis quem tu detines; nudi est pallium quod in arcis conservas.
— Homilia «Destruam horrea mea», 7