Effigies: Sancta Austreberta

Austreberta

Sancta Austreberta

Abbatissa Pauliacensis

Monialis ex Atrebatensi regione oriunda, velum a sancto Audomaro accepit et abbatiam Pauliacensem, prope Rotomagum, severe rexit usque ad mortem anno 704.

Badefridi nobilis et sanctae Framechildis filia, Austreberta circa annum 630 in dioecesi Taruennensi nascitur, Marconnae prope Hesdinum secundum traditionem localem. Nuptias a parentibus paratas recusans, velum de manibus sancti Audomari episcopi accipit et in monasterium Portense, hodie Port-le-Grand, in Pontivo, ingreditur. Deinde communitatem in terris familiae Marconnae condit.

Ad monasterium mulierum Pauliacense, in pago Caletensi, regendum vocatur, paulo ante a sancto Philiberto Gemeticensi, sancto Audoeno episcopo favente, conditum. Studium strictae observantiae ei oppositiones in communitate sua affert. Ibi die 10 Februarii anni 704 obit. Legenda popularis narrat eam lupum, qui asinum lintea Gemeticensia portantem devoraverat, coegisse ut deinceps eius loco hoc officium praestaret.

Eius exuviae postea Monasteriolum ad Mare translatae sunt, ubi abbatia eius nomen accepit. Duo municipia, in Sequana Maritima et in Freto Gallico, Sainte-Austreberthe appellantur, et sacellum in Saint-Denis-le-Ferment, in Eburovicensi provincia, peregrinationem feria II post Pentecosten excipit. Reliquiaria Rotomagi et Monasterioli servantur, et fenestrae vitreae sacelli Sanctae Austrebertae et ecclesiae Barentinensis eius vitam et lupi miraculum narrant.