
Athanasius Neapolitanus
Sanctus Athanasius I Neapolitanus
Episcopus Neapolitanus, libertatis Ecclesiae defensor
Ducis Neapolitani filius, septemdecim annos natus episcopus, clerum reformavit et scholas ac hospitia condidit, deinde in exsilio obiit quod nepoti suo, Sergio II duci, Saracenorum socio, restiterat.
Sergii I ducis Neapolitani filius, Athanasius admodum puer sacerdotibus ecclesiae Sanctae Mariae, deinde Ioanni IV episcopo committitur, qui eum ante septimum decimum aetatis annum diaconum ordinat. Illo circa annum 849 mortuo, ei successor eligitur et Romae a Leone IV papa episcopus consecratur. Per plus quam viginti annos clerum ordinat ut Missa cotidie in omnibus urbis ecclesiis celebretur, scholas lectionis, cantus et rhetoricae pro clericis aperit, monasterium ad basilicam Sancti Ianuarii extra muros curandam, hospitium pauperum et peregrinorum condit, et eremitis insulae Sancti Salvatoris regulam dat. In synodo Romana anni 862 contra Ioannem archiepiscopum Ravennatem Nicolaus I papa ei tertium locum tribuit.
Ludovici II imperatoris et belli contra Saracenos fautor, cum nepote suo Sergio II, anno 870 duce facto, qui cum Mahometanis foedus init, confligit. Exeunte anno 870 comprehensus, cleri instantia dimissus, thesaurum cathedralis sub poena excommunicationis obsignat et in insulam Sancti Salvatoris secedit, quam dux obsideri iubet; classe Amalfitana liberatus, Beneventum, deinde Surrentum ad fratrem suum Stephanum, eius urbis episcopum, et Romam profugit. Deinde exercitum Ludovici II in meridiem sequitur, sed Verulis in morbum incidit et in vicino monasterio Sancti Quirici die 15 Iulii anni 872 obit. In Monte Casino sepultus, corpus eius ad catacumbas Sancti Ianuarii, deinde ad cathedralem Neapolitanam reportatur; ab anno 1675 inter urbis patronos numeratur.













