Eremita silvae Haganoensis sub regibus Merovingis episcopus Argentoratensis factus, primam urbis cathedralem, Virgini Mariae dicatam, aedificandam curavit.
Pauca certa de Arbogasto scimus. Eius Vita, saeculo X conscripta, eum e Scotia vel Hibernia venisse dicit, sed historici eum potius ex Aquitania oriundum putant. Secundum traditionem, primum ut eremita in silva Haganoensi vivit, ubi discipuli ad eum accedunt; ei tribuuntur initia monasterii Surburgensis, prope Saueram. Rex quidam Dagobertus, qui eum magni facit, deinde eum episcopum Argentoratensem constituit. Eius temporum ratio disputatur: Martyrologium Romanum eum saeculo VI ponit, sed plerique historici eum in altera saeculi VII parte collocant et mortem eius die 21 Iulii anni 678 statuunt.
Vita ei tribuit resuscitationem Sigeberti, regis filii, qui in venatione ex equo lapsus letaliter vulneratus erat; omne praemium recusans, episcopus id tantum petiisse fertur unde ecclesiam aedificaret. Argentorati primam cathedralem, Dominae Nostrae dicatam, exstruit et saepe in cellam ad ripam Illae secedit. Ipso petente, extra urbem sepelitur, in clivo ubi damnati humabantur. Sacellum Sancti Michaelis, deinde abbatia Sancti Arbogasti super eius sepulcrum surgunt; pars reliquiarum saeculo X Surburgum transfertur. Dioecesis Argentoratensis patronus est.








