Sacerdos Lugdunensis qui, Christi paupertate captus, anno 1860 in antiqua aula saltationis suburbii Guillotière, «Prado» appellata, opus aperuit ad pueros pauperes ad primam Communionem praeparandos et sacerdotes pauperes pro pauperibus formandos.
Lugduni die 16 Aprilis anni 1826 natus, Antonius Chevrier anno 1850 sacerdos ordinatur et vicarius ad Sanctum Andream in Guillotière, suburbio opificum Lugdunensi, nominatur. Nocte Nativitatis anni 1856, ante praesepe de Filii Dei exinanitione meditans, Christum propius in paupertate sequi decernit. Primum Civitati Pueri Iesu se adiungit, a laico Camillo Rambaud conditae pro iis quos Rhodani inundatio afflixerat.
Anno 1860 aulam saltationis male famatam, «Prado» appellatam, emit ibique pueros et adulescentes pauperes numquam catechesi institutos excipit, ut eos ad primam Communionem praeparet. Ibi etiam sacerdotes et sorores in spiritu paupertatis evangelicae format; eius liber Le Véritable Disciple hoc propositum summatim exponit. In domo «Prado» die 2 Octobris anni 1879 obit; milia opificum eius exsequias prosequuntur. Ioannes Paulus II eum Lugduni die 4 Octobris anni 1986 beatum declarat.
16 momenta vitae eius percurrere →
Sacerdos est homo spoliatus, sacerdos est homo crucifixus, sacerdos est homo comestus.










