Effigies: Sanctus Anastasius I

Anastasius PP. I

Sanctus Anastasius I

Papa, «vir ditissimae paupertatis»

Per biennium papa, Hieronymi, Augustini et Paulini Nolani amicus, Origenis scripta damnavit et episcopos Africae contra schisma Donatistarum sustinuit.

Romanus, Maximi filius, Anastasius die 27 Novembris anni 399 electus est. Instantibus Theophilo Alexandrino et sancti Hieronymi amicis, errores Origeni attributos damnavit, cuius librum De principiis Rufinus Aquileiensis nuper in Latinum verterat. Episcopos Africae, anno 401 Carthagine congregatos, hortatus est ut certamen contra schisma Donatistarum persequerentur. Liber pontificalis ei tribuit morem ut Evangelii lectio stando audiretur.

Sanctus Hieronymus eum describit ut «virum ditissimae paupertatis et apostolicae sollicitudinis», addens Romam non meruisse eum diu habere. Sancti Augustini et sancti Paulini Nolani amicus, die 19 Decembris anni 401 obiit et in coemeterio Pontiani, via Portuensi, sepultus est. Anno 846 Sergius II Papa eius reliquias et Innocentii I Liudolfo, Saxoniae duci, pro abbatia Gandersheimensi nuper condita dono dedit.