Effigies: Sancta Agatha

Agatha Catanensis

Sancta Agatha

Virgo et martyr Catanensis

Iuvenis virgo Deo sacrata Catanensis, sub Decio circa annum 251 martyrio coronata, in Canone Romano Missae nominata; eius velum, contra fluenta Aetnae delatum, eam Catanae contra ignem tutricem effecit.

Secundum eius Passionem, saeculo V conscriptam et Latine Graeceque servatam, Agatha ex nobili et christiana familia Catanensi orta Deo se consecraverat. Quintianus praeses, eius amore captus, eam vi edicti Deciani comprehendi iubet. Inconcussa manens, respondet nullam esse altiorem nobilitatem quam ancillam Christi esse. Cruciata, mammillis abscisis torquetur; traditio refert sanctum Petrum ei in carcere apparuisse eamque sanavisse. Super carbones ardentes volutata, in carcere die 5 Februarii 251 moritur.

Eius cultus antiquissimus est: nomen eius in Canone Romano Missae legitur, atque inter virgines in musivis basilicae Sancti Apollinaris Novi Ravennae depingitur. Romae Symmachus papa ei basilicam in via Aurelia exstruit et sanctus Gregorius Magnus anno 593 ecclesiam Sanctae Agathae Gothorum ei dedicat. Traditio refert, anno post eius mortem, velum eius eruptioni Aetnae oppositum lavam stitisse; quod inde ante fluenta in processione defertur, etiam anno 1886 apud Nicolosi.

A Georgio Maniace, duce Byzantino, anno 1040 Constantinopolim asportatae, eius reliquiae anno 1126 a duobus militibus, Gisliberto et Goselmo, Catanam referuntur. In ecclesia cathedrali requiescunt, una cum imagine reliquiaria argentea anni 1376. A die 3 ad diem 5 Februarii Catana unum ex maximis festis religiosis Italiae celebrat: imago per urbem in curru vehitur, a milibus devotorum albo «sacco» indutorum tracta, praecedentibus corporationum «candelore». Est etiam patrona Melitae, cum sanctis Paulo et Publio, et Sancti Marini.

13 momenta vitae eius percurrere →