Portret: Święci Ursus i Wiktor

Ursus et Victor

Święci Ursus i Wiktor

Męczennicy legii tebańskiej, patroni Solury

Żołnierze chrześcijanie, których tradycja łączy z legią tebańską świętego Maurycego, straceni w Solurze i czczeni w katedrze noszącej imię świętego Ursusa.

Według męki spisanej we wczesnym średniowieczu Ursus i Wiktor należeli do legii tebańskiej, przybyłej z Egiptu, której większość żołnierzy wymordowano w Agaunum za odmowę złożenia ofiary bogom. Schronieni w Solurze, zostali aresztowani, odmówili z kolei apostazji i zostali ścięci nad Aare około 302 roku; martyrologium rzymskie nazywa ich tylko „uważanymi za członków legii tebańskiej”.

Ich kult jest poświadczony w Solurze od V wieku. Około 500 roku księżniczka burgundzka Sedeleuba kazała przenieść szczątki Wiktora do Genewy; Ursus pozostał w Solurze, gdzie spoczywa w katedrze św. Ursusa, siedzibie biskupa Bazylei. Obaj są patronami kantonu Solura i diecezji Bazylei, która obchodzi ich uroczyście.