
Błogosławiony Pedro Ruiz de los Paños i Towarzysze
Męczennicy Diecezjalnych Robotników Kapłanów
Dziewięciu kapłanów Bractwa Diecezjalnych Robotników Kapłanów Serca Jezusowego, formatorów seminarzystów, zabitych w 1936 roku w Toledo i w diecezji Tortosa, z dyrektorem generalnym Pedro Ruizem de los Paños na czele.
Urodzony w Mora (Toledo) w 1881 roku, Pedro Ruiz de los Paños y Ángel wstąpił w 1904 roku do Bractwa Diecezjalnych Robotników Kapłanów, założonego w Tortosie przez błogosławionego Manuela Domingo y Sola dla formacji duchowieństwa. Formował przyszłych kapłanów w seminariach w Maladze, Jaén, Badajoz i Sewilli, kierował seminarium w Plasencii, gdzie zapoczątkował Dzień Seminarium, a następnie Kolegium Hiszpańskim w Rzymie. Dyrektor generalny bractwa w 1933 roku, przygotował założenie żeńskiego zgromadzenia w służbie powołań, Uczennic Jezusa.
Ukrywany w Toledo na początku wojny wraz z rektorem małego seminarium, José Salą Picó, został aresztowany przez milicjantów 23 lipca 1936 roku i rozstrzelany tego samego dnia, razem z nim, na paseo del Tránsito. Ojciec Guillermo Plaza Hernández został zabity w Argés koło Toledo 10 sierpnia. Pozostałych sześciu, członków bractwa w diecezji Tortosa, zginęło między sierpniem a październikiem 1936 roku, w szczególności w Villarreal i Almazora (Castellón), gdzie 15 sierpnia zginął organista i kompozytor José María Peris Polo, w Marçà i w Valdealgorfa; Martín Martínez Pascual, kapłan od nieco ponad roku, został rozstrzelany we wsi rodzinnej 18 sierpnia.
Jan Paweł II beatyfikował dziewięciu męczenników w Rzymie 1 października 1995 roku. Uczennice Jezusa, założone w 1942 roku w Valladolid według jego konstytucji, czczą ojca Ruiza de los Paños jako swego założyciela i przechowują jego relikwie w oratorium swego domu generalnego. Pozostawił kilka dzieł o formacji duchowieństwa, w tym Fomento de vocaciones eclesiásticas (1923) i Las vocaciones sacerdotales (1935).







