Syn kalabryjskich chłopów, brat konwers zakonu świętego Franciszka z Pauli, całe życie służył klasztorom Kalabrii, a potem Rzymu, pokorny furtian czczony zarówno przez ubogich, jak i przez kardynałów.
Giovanni Battista Clemente Saggio urodził się w 1650 roku w Longobardi, na tyrreńskim wybrzeżu Kalabrii, w rodzinie rolników. Pociągnięty zakonem Minimów, założonym przez jego rodaka świętego Franciszka z Pauli, wstąpił do niego około 1670 roku jako brat konwers i przyjął imię Mikołaj. Służył kolejno jako kucharz, ogrodnik, furtian i kwestarz w kilku klasztorach Kalabrii.
Wysłany do Rzymu, mieszkał w rzymskich klasztorach zakonu, San Francesco di Paola ai Monti i Sant'Andrea delle Fratte, gdzie modlitwa, pokuta i miłość wobec ubogich przyniosły mu wielką sławę; prałaci przychodzili go pytać o radę. Zmarł w Rzymie 3 lutego 1709 roku. Pius VI beatyfikował go w 1786 roku, a papież Franciszek kanonizował 23 listopada 2014 roku.












