Rzymski żołnierz, który podzielił się płaszczem z ubogim, został mnichem, a potem biskupem Tours i ewangelizował wsie Galii.
Syn rzymskiego oficera, urodzony w Panonii, Marcin został wcielony do wojska. Pewnego zimowego dnia, u bram Amiens, przeciął swój płaszcz, by oddać połowę zziębniętemu żebrakowi; następnej nocy ukazał mu się Chrystus odziany w ten kawałek materii. Ochrzczony, opuścił wojsko i poszedł do szkoły św. Hilarego z Poitiers, obok którego założył w Ligugé pierwszy klasztor w Galii.
Obwołany biskupem Tours w 371 roku, nadal żył jak mnich w Marmoutier i przemierzał wsie, głosząc Ewangelię. Zmarł w Candes w 397 roku. Jego Żywot, napisany przez Sulpicjusza Sewera, czyni go najpopularniejszym świętym Galii: jego grób stał się jednym z wielkich miejsc pielgrzymkowych Zachodu, a tysiące kościołów i wsi nosi jego imię.
Panie, jeśli jestem jeszcze potrzebny Twojemu ludowi, nie odmawiam trudu: niech się dzieje Twoja wola.









