
Rekluza z Quito, która ofiarowała życie za swoje miasto dotknięte trzęsieniami ziemi i epidemiami w 1645 roku; bohaterka narodowa Ekwadoru.
Osierocona bardzo młodo, Mariana de Paredes y Flores została wychowana przez starszą siostrę w Quito. Pod kierunkiem jezuitów wybrała życie rekluzy w jednym z pokoi domu rodzinnego, dzieląc dni między modlitwę, pokutę, nauczanie dzieci i jałmużnę dla ubogich.
W 1645 roku Quito zostało spustoszone przez trzęsienia ziemi i epidemię. Mariana publicznie ofiarowała swoje życie Bogu, aby miasto zostało oszczędzone, i zmarła kilka tygodni później, w wieku dwudziestu sześciu lat. Według tradycji biała lilia zakwitła tam, gdzie wylano krew z jej upustów krwi. Pius XII kanonizował ją w 1950 roku; kongres ekwadorski ogłosił ją bohaterką narodową.






