Portret: Święty Marek, papież

Marcus PP.

Święty Marek, papież

Papież w 336 roku, fundator kościoła św. Marka na Kapitolu

Papież przez niecałe dziewięć miesięcy w 336 roku, założył w sercu Rzymu tytuł, który stał się bazyliką św. Marka u stóp Kapitolu, gdzie dziś spoczywają jego relikwie.

Rzymianin, syn niejakiego Pryska, Marek został wybrany 18 stycznia 336 roku i zmarł 7 października tegoż roku: te dwie daty, podane przez Katalog Liberiański i Depositio episcoporum z Chronografu z 354 roku, są pewne. Jest to być może kapłan lub diakon Marek, którego Konstantyn łączy z papieżem Miltiadesem w swoim liście zwołującym biskupów do Rzymu przeciw donatystom, w 313 roku. Liber pontificalis przypisuje mu ustalenie, że biskup Ostii konsekruje nowego biskupa Rzymu, co jest zwyczajem poświadczonym wkrótce potem, ale nadanie mu paliusza, o którym mówi, należy do epoki późniejszej.

Kazał zbudować dwa kościoły: tytuł Marka, „koło Pallacinae”, który stał się bazyliką św. Marka na Kapitolu, oraz bazylikę pogrzebową przy via Ardeatina, koło cmentarza Balbiny, gdzie został pochowany. Jego relikwie przeniesiono w 1145 roku pod główny ołtarz św. Marka; jego głowa, przechowywana w relikwiarzu w kształcie popiersia w opactwie San Salvatore na górze Amiata, uczyniła go patronem miasta Abbadia San Salvatore. Nie należy go mylić ze świętym Markiem Ewangelistą, obchodzonym 25 kwietnia.