
Marcus de Marchio de Montegallo
Błogosławiony Marek z Montegallo
Lekarz, który został franciszkaninem, apostoł lombardów miłosierdzia
Doktor prawa i medycyny, za obopólną zgodą rozstał się z żoną, by wstąpić do franciszkanów obserwantów, i przemierzał Włochy, zakładając banki pobożne.
Urodzony w 1425 roku w Montegallo, koło Ascoli Piceno, Marco de Marchio studiował w Perugii i w Bolonii, gdzie został doktorem prawa i medycyny, po czym praktykował jako lekarz w Ascoli. Ożeniony w 1451 roku z posłuszeństwa wobec ojca, po jego śmierci postanowił wraz z żoną poświęcić się Bogu: ona wstąpiła do klarysek w Ascoli, on do franciszkanów obserwantów.
Wykształcony pod kierunkiem świętego Jakuba z Marchii, stał się jednym z wielkich kaznodziejów swojego zakonu. Swoją posługę poświęcił ubogim, zakładając banki pobożne (monti di pietà), instytucje udzielające pożyczek pod zastaw, mające zwalczać lichwę, w Ascoli, Fabriano, Vicenzy i wielu innych miastach; wydał też księgę pobożną, Tabula della salute.
Zmarł w Vicenzy 19 marca 1496 roku i spoczywa w kościele San Giuliano. Grzegorz XVI zatwierdził jego kult w 1839 roku.



